12 listopada 2017

Uzależnienie fizyczne

Określane jako specyficzny stan adaptacyjny organizmu.

Podczas palenia, dym wdychany z papierosa przedostaje się drogami oddechowymi do płuc. Stamtąd nikotyna przechodzi bezpośrednio przez nabłonek pęcherzyków do krwioobiegu.

Chociaż nikotyna może wchodzić w interakcje z różnymi receptorami w wielu tkankach, to jednak jej interakcja z określonymi receptorami w mózgu powoduje narastanie uzależnienia od palenia.

W ciągu kilku sekund od zaciągnięcia się dymem papierosowym, nikotyna dostarczana jest do milionów neuronów w centralnym układzie nerwowym.

W śródmózgowiu nikotyna łączy się z podtypem alfa 4 beta 2 nikotynowych receptorów acetylocholiny. Tutaj impulsy stymulują wyzwolenie neuroprzekaźników, w tym dopaminy. Sygnał ten jest szybko przekazywany wzdłuż aksonu do obszaru nagrody w mózgu.

To właśnie dopamina powoduje wyzwolenie dodatkowych sygnałów, które stymulują układ nagrody powodujący krótkotrwałe uczucie zadowolenia, polepszenie nastroju i chwilowo lepszą koncentrację.

Za każdym razem, kiedy pali się tytoń stężenie dopaminy gwałtownie wzrasta, niemniej po chwili następuje spadek stężenia dopaminy i w rezultacie palacz odczuwa głód nikotynowy i chęć zapalenia kolejnego papierosa.

Ponadto regularne zażywanie tytoniu powoduje, że nikotynowe receptory α4β2 podlegają złożonym zmianom adaptacyjnym obejmującym zwiększenie ich liczby oraz spadek wrażliwości na pobudzenie.

Z czasem zmiany te powodują zwiększoną potrzebę nikotyny (wypalania większej liczby papierosów), aby osiągnąć oczekiwany efekt nagrody związanej z paleniem (efekt tolerancji).

Podsumowując, częste zażywanie produktów tytoniowych wpływa na coraz większe zapotrzebowanie na dopaminę, powodując trudne do pokonania błędne koło uzależnienia od tytoniu.

Zadanie finansowane ze środków Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016-2020
Strona głównaAktualności Wpływ palenia na ciążeMateriały