;
Telefoniczna Poradnia Pomocy Palącym: 801 108 108

Dzień dobry Mój bliski chce rzucić palenie – jak ja, jako osoba niepaląca i zupełnie temu przeciwna mogę mu pomóc? Nie pali nałogowo, jednak jest to parę papierosów dziennie od około 10 lat. Dziękuję za rady. Pozdrawiam

Witam,

Pani pomoc może być naprawdę bardzo cenna!
Jedną z ważniejszych kwestii będzie Pani nastawienie do problemu uzależnienia od tytoniu i zrozumienie dla trudności z jakimi Pani bliski będzie się mierzył. Podstawą jest to, żeby realizować plan osoby rzucającej palenie, a nie to co my byśmy chcieli dla niej. To osoba rzucająca wyznacza tempo, termin i sposób działania. Umiejętne wspieranie to przede wszystkim towarzyszenie w tej drodze. Co może Pani konkretnie zrobić. Po pierwsze może Pani zaangażować się w budowanie motywacji do rzucenia palenia i opracowanie planu rzucania. Proszę polecić naszą stronę lub rozmowę z doradcą Telefonicznej Poradni. Może Pani mówić o swoich emocjach związanych z paleniem (np. martwię się, nie lubię zapachu) i zwracać uwagę na to, że rzucenie palenia jest faktycznie możliwe, a Ci którym się to udało rzeczywiście cieszą się z tego. Proszę unikać jednak wywierania presji i wypowiedzi oceniających. Ostateczną decyzję o rzuceniu i wyborze metody musi podjąć sama osoba zainteresowana. Pani rolą może być pomoc w realizacji planu, podsuwanie pomysłów lub informacji. Wypalanie nawet tylko kilku papierosów dziennie przez dziesięć lat, na pewno doprowadziło do uzależnienia. Pani bliski powinien zastanowić się czy odczuwa wyłącznie psychologiczny przymus sięgania po papierosy, czy potrzeba palenia wynika również z biologicznej potrzeby (można to sprawdzić wykonując Test uzależnienia http://jakrzucicpalenie.pl/wp-content/uploads/2016/12/test_uzaleznienia.pdf ).
Od tego zależy, czy wskazane jest zastosowanie środków farmakologicznych, których opis i sposób zastosowania również można znaleźć na naszej stronie.
Podczas rzucania palenia kluczowe jest zidentyfikowanie, kiedy potrzeba palenia związana jest z nawykiem palenia. Pomocna będzie świadomość w jakich sytuacjach chęć palenia wynika właśnie z wyrobionego nawyku i zaplanowanie strategii zastępczych. Może Pani w tym bardzo pomóc, planując różne formy aktywności niezwiązanej z paleniem. Podam kilka przykładów:
1. ktoś kto pali nawykowo po powrocie z pracy. Pomóc może jeśli w pierwszych dniach po rzuceniu palenia, ktoś bliski wyciągnie go np. na basen, albo na spacer
2. Ktoś kto pali oglądając telewizję. Pomóc może wyniesienie wszystkich popielniczek, a na ich miejsce ustawienie np. miseczek z pokrojoną papryką.
Ważna jest wyrozumiałość i cierpliwość oraz zrozumienie dla potknięć, a nawet nawrotów.

Mocno trzymam kciuki za powodzenie!
Irena Przepiórka


Back to Top ↑